Statut

 
Pobierz stronę w formacie PDF

WPROWADZENIE
 

Decyzja o stworzeniu Diecezjalnej Diakonii Muzycznej Ruchu Światło-Życie dojrzewała kilka lat. Przyczyniły się do niej szczególnie przygotowania do posługi podczas oaz letnich oraz liturgii na odbywającą się co roku Diecezjalną Pielgrzymkę Ruchu. Pierwsza zorganizowana posługa diakonii w wymiarze diecezjalnym miała miejsce 10 i 11 listopada 2001 r. – właśnie w związku z pielgrzymką wspólnot oaz do Wyższego Seminarium Duchownego w Koszalinie. Po tym dobrym doświadczeniu odbyły się dni skupienia i warsztaty dla diakonii muzycznej przed rekolekcjami letnimi (Podczele, 19-21.04.2002). Przyjechało wówczas 8 osób. Oficjalnie Diecezjalna Diakonia Muzyczna została powołana do istnienia w naszej diecezji podczas powakacyjnego dnia wspólnoty młodych Ruchu Światło-Życie w Skrzatuszu, w dniach 14-15.09. 2002 r. Było to zarazem czuwanie przygotowane przez oazę z racji jubileuszu 30-lecia erygowania naszej diecezji.

Siostra Monika Grabek, ze Wspólnoty Dzieci Łaski Bożej w Lipiu, została pierwszą odpowiedzialną za Diakonię. Zebrała wtedy grupę kilkudziesięciu oazowiczów. Kolejne lata były okresem stopniowego kształtowania się wspólnoty Diakonii, naboru nowych członków i precyzowania zasad określających posługę w Diakonii oraz związanych z nią obowiązków.

 

 

STATUT
Diecezjalnej Diakonii Muzycznej Ruchu Światło-Życie
w Diecezji Koszalińsko-Kołobrzeskiej

 


ISTOTA DIAKONII
 

1. Diakonia znaczy tyle, co służba. Założyciel Ruchu Światło-Życie, sługa Boży ks. Franciszek Blachnicki, każdą diakonię oazową widział jako naturalny owoc formacji we wspólnocie. Postawa służby rodzi się w człowieku stopniowo przez wychowawczy wpływ Ruchu Oazowego i ma swoje głębokie korzenie w wieloletniej formacji duchowej:  w słuchaniu słowa Bożego, w uczestniczeniu w liturgii, w przyjmowaniu sakramentów (zwłaszcza Pojednania i Pokuty oraz Eucharystii), w doświadczaniu wspólnoty oraz w pogłębianiu komunii z Trójcą Świętą przez modlitwę. Praca nad sobą  i współpraca z łaską Bożą rodzą z kolei owoc miłości Boga, Kościoła i ludzi.

2. W przemianie, jaka dokonuje się w człowieku na drodze deuterokatechumenatu oazowego, bierze swój początek i czerpie z niej żywotne siły duchowość diakonijna. Poznanie i przyjęcie osoby zmartwychwstałego Jezusa otwiera w oazowiczu źródło mocy do stania się takim jak sam Chrystus Sługa, który przyszedł na świat nie po to, aby Mu służono, lecz aby służyć i dać swoje życie na okup za wielu (por. Mt 20, 28). Wszyscy, którzy umiłowali pojawienie się Pana (por. 2 Tm 4, 9), doświadczają tego samego pragnienia, które było w Jego sercu: aby owce miały życie i miały je w obfitości (por. J 10, 10). To, czym żyje cały Ruch Światło-Życie staje się przez diakonię udziałem innych osób według zasady „życie z życia”. Dlatego też w ramach Ruchu funkcjonują diakonie odzwierciedlające różne aspekty tego Chrystusowego pragnienia. Członkowie oaz dobrowolnie podejmują posługę jedności, ewangelizacji, troski o rodzinę (Domowy Kościół), o poczęte życie, liturgię, potrzebujących (diakonia miłosierdzia), prowadzą deuterokatechumenat, czy dbają o rozwój wspólnot lokalnych. Aktywność poszczególnych diakonii przejawia się w odmienny sposób, ale wszystkie prowadzą do jednego celu: do odnalezienia swojego człowieczeństwa przez "bezinteresowny dar z siebie samego" (Gaudium et spes, 24) lub jak to sformułował ks. Blachnicki do "posiadania siebie w dawaniu siebie".
 

DIAKONIA MUZYCZNA
 

3. Pośród różnorodnych diakoni istnieje również diakonia muzyczna. Jest ona ukierunkowana przede wszystkim na posługę w czasie liturgii. Odpowiedzialność za liturgię spoczywa w pierwszym rzędzie na członkach tej diakonii, którzy uczestnicząc w formacji duchowej, intelektualnej i warsztatach wokalno-muzycznych przygotowują się do pełnienia swojej posługi. Dalej członkowie tej diakonii na szczeblu diecezji formują animatorów muzycznych (także spoza Ruchu) do posługi w diakoniach parafialnych lub innych strukturach lokalnych. Diakonia muzyczna dba w wymiarze diecezjalnym o animację śpiewu i kształtowanie zgromadzeń eucharystycznych lub innych form kultu, w duchu nauczania Soboru Watykańskiego II oraz aktualnych dokumentów Kościoła nt. muzyki i śpiewu sakralnego.

4. W diecezji koszalińsko-kołobrzeskiej o diakonii muzycznej chętnie mówimy "diakonia uwielbienia", by podkreślić ważny aspekt tej diakonii, jakim jest oddanie chwały Bogu. Obce bowiem diakonii muzycznej jest komercyjne podejście do śpiewu lub uczestniczenie w jej posłudze dla próżności, ambicji, promowania własnej osoby, czy oderwanego od wiary czystego perfekcjonizmu. Piękno liturgii i jej uroczysty charakter oraz pomaganie ludziom w głębszym jej przeżywaniu i rozumieniu jest radością członków diakonii. Jest to także wyraz wdzięczności Bogu za otrzymane talenty, których jej członkowie nie zachowują jedynie dla siebie.


CZŁONKOWIE DIAKONII
 

5. Członkami Diecezjalnej Diakonii Muzycznej mogą być osoby, które spełniają następujące warunki:
a) członkostwo w Ruchu Światło-Życie
b) czynna formacja
c) wiek: od 3. klasy gimnazjum wzwyż
d) odpowiednie umiejętności muzyczne (zweryfikowane podczas przesłuchania)
e) uczestnictwo w spotkaniu wprowadzającym do Diecezjalnej Diakonii Muzycznej (warsztaty październikowe)
f) znajomość Statutu Diecezjalnej Diakonii Muzycznej Ruchu Światło-Życie

6. Wymagania, jakie stawiają sobie członkowie Diakonii, to:
a) uczestnictwo w wymienionych poniżej spotkaniach formacyjno- warsztatowych:
– Powakacyjny Dzień Wspólnoty Młodych Ruchu „Piła-Skrzatusz” (wrzesień)
– Oaza Modlitwy Diakonii Muzycznej (warsztaty w październiku)
– Diecezjalna Pielgrzymka Ruchu Światło-Życie (11 listopada)
– Warsztaty wielkopostne (marzec lub kwiecień)
– inne ważne uroczystości, na których decyduje się posługiwać cała Diakonia
b) brak odpowiedzi na zaproszenie w podanym terminie oznacza odpowiedź negatywną
c) trzykrotne nieusprawiedliwione opuszczenie wspólnych spotkań (po rząd) jest przyjęte jako samo wykluczenie ze wspólnoty Diakonii
d) uczestnictwo w warsztatach warunkuje późniejsze posługiwanie w Diakonii podczas uroczystości; osoba nieobecna na warsztatach nie będzie dopuszczona do śpiewu (wyjątek od powyższej reguły stanowią studenci, których sprawy rozpatrywane są indywidualnie przez kierujących Diakonią)
e) decydujące znaczenie dla członków Diakonii mają mieć warsztaty; próby przed uroczystościami są jedynie przypomnieniem pieśni nauczonych podczas warsztatów
f) odpowiedzialny stosunek do służby w Diakonii, powodowany miłością bliźniego:
– posłuszeństwo wobec decyzji kierujących Diakonią
– dyscyplina na próbach i spotkaniach
 

KIEROWANIE DIAKONIĄ


7. Moderator Diecezjalny Ruchu zadanie kierowania Diecezjalną Diakonią Muzyczną powierza następującym osobom:
a) Moderator Diecezjalnej Diakonii Muzycznej – jest nim kapłan mianowany na czas nieokreślony. Pełni on przede wszystkim rolę opiekuna duchowego członków Diakonii. Do jego zadań należy posługa sakramentalna i duchowe formowanie członków. Jeśli zachodzi taka potrzeba, może on wspomagać prace warsztatowe i być doradcą w sprawach organizacyjnych. Decyzje dotyczące Diakonii podejmuje kolegialnie z siostrą z diakonii stałej.
b) Siostra z diakonii stałej – siostra delegowana przez przełożoną Wspólnoty Dzieci Łaski Bożej (konsekrowanej, stałej diakonii Ruchu w diecezji); właściwą jej funkcją jest przygotowanie i prowadzenie warsztatów, prób i spotkań Diakonii. Nadzoruje ona przebieg naboru nowych członków, zachowując w swoich decyzjach jedność z moderatorem Diakonii.
c) Odpowiedzialni świeccy – osoby wybrane przez moderatora i siostrę do pomocy w konkretnych zadaniach lub dziedzinach np.:
– dyrygentura
– odpowiedzialność za prowadzenie poszczególnych głosów
– odpowiedzialność za sekcję instrumentalną.

8. W sprawach, które nie zostały ujęte w Statucie, decydujący i ostateczny głos mają wyłącznie moderator i siostra w jedności z Moderatorem Diecezjalnym Ruchu. Oni też reprezentują Diakonię na zewnątrz.

9. Kierujący Diakonią podlegają Moderatorowi Diecezjalnemu Ruchu i zobowiązani są do uczestniczenia w spotkaniach Diecezjalnej Diakonii Jedności.


Wyświetleń: 1831
 
 
 

Kalendarium

Najnowsze zdjęcia

Księga gości

  • Grazyna Ulikowska z domu Karamara: Szczęść Boże!!! Błogosławieństwa i mocy w głoszeniu słowa! Z łezką w oku przeglądam strony i wspominam swoją pierwszą oazę w Wierzchowie w 1974r., potem w Mszanie Górnej i Dursztynie. Moc słow i katecheza stały się dla mnie przewodnikiem w życiu. Jestem wdzięczna, że dane było mi uczestniczyć w tych wydarzeniach. Serdecznie pozdrawiam i życzę błogosławieństwa Bożego w pracy .
  • Faustyna : Najlepsza oazowa strona ! :) Oby tak dalej ! :) Pozdrawiam i życzę Błogosławieństwa Bożego !:)
  • Tomasz Budrewicz: Serdeczne pozdrowienia dla x. Zbyszka, Sióstr z Lipia i dla całej oazowej wspólnoty. Super strona! Tak trzymać:)
wpisz się

Facebook

Serwis wykorzystuje ciasteczka w celu ułatwienia korzystania z poszczególnych funkcji oraz w celu odbierania danych statystycznych o oglądalności, z których korzysta tylko redakcja serwisu. Użytkownik może wyłączyć w swojej przeglądarce internetowej opcję przyjmowania ciasteczek, co jednak może spowodować nieaktywność niektórych funkcji serwisu. Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie "cookies", zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. x